Sınav bitmedi ey Gazzeli çocuk !

Bir ilçe düşünün nüfusu 1 milyon. Ortalama meclis üyesi 70 kişi diyelim.

Ellerinde üç bayrak dillerinde tek slogan var. Ve arada yapılan göz yaşartan “dua”...

Aday adayı tohumları aday fidanlarına dönüşecek. Kimini halk, kimini siyasi irade sulayacak. Ama Nisan ayına farklı bir havada girecek bu eşsiz belde.

Büyükşehir’den ilçelere kadar tüm başkanlıklar zor ve yorucu bir görev olarak bilinir. Fakat aday adayı süreci başladığında ve adaylık süreci geldiğinde bu işin taliplileri arasında zor bir görev diyen çıkmayacak. Fakat vatandaş çok iyi biliyor ki zor işleri de var belediyelerin.

Basına kapalı geçen toplantıda verdiği özel istatistiki bilgiler, Türkiye’nin ekonomik açıdan  ticari gücünün analizleriydi. Stratejik bilgileri  vermeyeceğim ama bilinmeli ki, Türkiye artık gücünün farkında. Aynı zamanda zayıf yönlerini de iyi tahkik etmiş durumda.

Sabahın erken saatlerinde ilk basın toplantısı düzenleyen kriz tellallarını boy boy ekranlara taşıyan çanakçı medya ve bunların sırtını sıvazlayan açıklamalarla  bir de odalardan destek geldiği an Türkiye ekonomisinin ipini çekmek için devlet otoritesindeki bir zatın öksürmesi bile yeterdi.

Çok konuşuldu çok yazıldı çizildi. Obama Müslüman dediler, lakabı Hüseyin dediler…
Bir gerçek var ki dişiyle tırnağıyla söke söke gelmiş bir adam.

Düşünün on sene sonra sizden bayram hatıralarını dinlemek isteyen bir evladınıza veya meraklı bir ufaklığa ne anlatacaksınız ?

Velhasıl bir tarih kurtulduk bir tarih de kurtulduğumuza sevinir olduk. Bir tarih de gelecek kurtulduğumuza sevinelim mi yoksa kurtulduktan sonra bir adım ileri gidemedik üzülelim mi diye Düşünce Şölenleri düzenler olacağız.

Gerek Erzurumlular gerekse ilçe köylerinden olanlar bir araya gelir dernek vakıf kurarken önce kaç kişiyiz diye bakarlardı. Daha sonraları sayılar arttıkça gurur duyduk koltuklarımız kabardı.Her ilde bir dernek, her derneklerde yüzlerce kişi oldu. İstanbul, İzmir, Bursa, Ankara derken illere yayıldı Erzurumlular. Her biri ayrı bir cevher olarak sosyal çalışmalar başladı. 90'lı yıllarda altın çağını yaşayan dernekçilik artık profesyonel yapıya kavuşmaya başlamıştı ki büyük şehirlere göç eden hemşerilerimiz öncelikli faaliyet olarak dernek ve vakıfların ayakta kalması için projeler üretmeye ve insanımıza bu kurumları sevdirmeye çalışarak başladılar. Gurbet hayatından yerleşik hayata geçen hemşerilerimiz beraberliğin tadını alarak çoğu zamanlarını birlikte geçirmeye başladılar. Artık bir Erzurumlu hangi derneğe vakıfa girse kendinden bir insan bulacağını biliyordu....

1- Fakirlere kibirle değil tevazu gözüyle
2- Zenginlere hasetle değil, nasihatçi gözüyle
3- Kadınlara şehvetle değil şefkat gözüyle